Bialowieski Park Narodowy
Znajduje się w północno-wschodniej części Polski. Utworzony został jako Park Narodowy w Białowieży w 1932 roku jako pierwszy w Polsce i jeden z pierwszych w całej Europie. Rezerwat ten ochrania część Puszczy Białowieskiej, która jest ostatnim fragmentem pierwotnego lasu, a także największej na całym świecie autentycznej, zgodnej z naturą populacji żubra. Obszar Ochrony Ścisłej Białowieskiego Parku Narodowego, z powodu ogromnej wartości dla kultury i dziedzictwa ludzkości, znajduje się na prestiżowej Liście Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. W Puszczy Białowieskiej powstał, w 1992 r. jeden z trzech w Europie transgraniczny obiekt dziedzictwa światowego. Ponad 2/3 powierzchni parku zajmują lasy liściaste. Lasy grądowe czyli dębowo-grabowe są najczęściej spotykane. Rosną one na najbardziej żyznych glebach puszczy. Tam, gdzie przez kilka miesięcy w roku woda zalewa grunty, spotkamy olsy i łęgi. Są to lasy w których prym wiodą olsza czarna i jesion. W miejscach nie tak mokrych znajdują się bory sosnowe, świerkowe i mieszane. Ogólnie naliczono w tym rejonie 20 gatunków lasów, 1000 gatunków roślin. Charakterystyczną cechą parku jest spora ilość martwego drewna. Jest ono siedliskiem wielu organizmów saproksylicznych-grzybów, bakterii i bezkręgowców. Wiele z tych gatunków nie występuje w żadnym miejscu w Europie. Upraszczając, w tym rezerwacie znajduje się, aż 12 000 gatunków zwierząt. Przede wszystkim jednak Białowieski Park Narodowy znany jest z Żubra.
Polecane strony: noclegi Brenna | reklama strony