W średniow. architekturze sakralnej G. wzorowano się (V–VI w.) na planie hellenistycznej bazyliki z narteksem (Ateny, Teby, Saloniki, Korynt); później przeważał typ budowli krzyżowo-kopułowej, XI–XIII w. budowano też świątynie na planie oktogonalnym (Osios Lukas, Dhafni, Mistra, Arta), a w ośrodkach klasztornych Athos i Meteora — czworoboczne z 3 apsydami i narteksem. W XIII–XV w. powstawały budowle got. wznoszone przez krzyżowców i Wenecjan, a w XVI i XVII w. na Krecie i W. Jońskich zaznaczyły się wpływy wł. architektury renesansowej.