Kapetyngowie dążyli przede wszystkim do zapewnienia dziedziczności tronu, umocnienia swej władzy i złamania potęgi wielkich wasali Korony; pierwszy cel osiągnięto dzięki przeprowadzaniu elekcji synów za życia panujących, co spowodowało, iż zasada dziedziczności stała się prawem zwyczajowym; reformy adm. pozbawiły znaczenia pomniejszych feudałów, a w zmaganiach z wielkimi lennikami monarchia korzystała z poparcia zależnej od siebie hierarchii kośc. oraz emancypujących się od XI w. miast. Mimo słabości monarchii w X–XII w. F. odgrywała ważną rolę w ówczesnej Europie, przodując w dziedzinie literatury, obyczajów, architektury i sztuki. Znaczenie polit. i wpływy F. zwiększyły się i utrwaliły dzięki udziałowi rycerstwa fr. w wyprawach krzyżowych, zainicjowanych 1095 przez papieża Urbana II na synodzie w Clermont. Już w IX w. w kraju powstała gęsta sieć parafii, szybko postępowała chrystianizacja fr. społeczeństwa.