Uchwalona 1791 konstytucja przekształciła F. w monarchię konstytucyjną. Wystąpienie papieża przeciw konstytucji fr. i odmowa duchowieństwa fr. złożenia przysięgi na konstytucję spowodowało przyznanie przez władze rewolucyjne wolności rel. tylko tzw. Kościołowi konstytucyjnemu; wobec duchownych, którzy odmówili złożenia przysięgi, zastosowano represje (więzienia i deportacje); 1792 fala terroru spowodowała śmierć ok. 12 tys. oraz emigrację ok. 30 tys. duchownych. W szczytowym okresie represji (1793) podjęto także adm. dechrystianizację F.: m.in. przyjęto nowy kalendarz rewolucyjny, święta chrześc. zastąpiono świętami republiki, zniesiono oficjalnie religię chrześc. i proklamowano religię „rozumu i natury” z własną liturgią. Po dojściu do władzy Napoleon I, celem uzyskania poparcia katolików, zawarł 1801 konkordat ze Stolicą Apostolską; konkordat przywracał we F. swobodę wyznania katol. jako religii większości narodu fr., zezwalał na nową organizację kośc., usunięcie dotychczasowych biskupów i mianowanie nowych; papież Pius VII zgodził się jednakże na zabór dóbr kośc., dokonanych w okresie rewolucji, oraz przyznał Napoleonowi dawne prerogatywy królów fr. (m.in. prawo obsadzania biskupstw).