W wyniku powstania Grecy uzyskali autonomię w ramach imperium osmańskiego; 1830 na konferencji londyńskiej proklamowano państwo gr., w skład którego weszły: Peloponez, ziemie G, Środkowej oraz wyspy: Eubea i część Cyklad; Samos i Chios uzyskały autonomię; 1832 na mocy traktatu w Stambule niepodległość G. uznała Turcja. W granicach odrodzonego państwa znalazło się zaledwie ok. 800 tys. spośród 6 mln Greków zamieszkujących imperium osmańskie, a jego terytorium objęło gł. rejony najuboższe G. klasycznej i bizantyńskiej. W 1833 Prawosł. Kościół Grecji ogłosił autokefalię, poddając się pod zwierzchnictwo Świętego Synodu (5 biskupów i 2 świeckich mianowanych przez króla); autokefaliczny status Kościoła w G. został uznany 1850 przez Konstantynopol. Konstytucja z 1843 potwierdziła status prawosławia jako religii panującej (m.in. wymóg prawosł. wyznania wobec króla), zapewniła tolerancję dla innych wyznań, zakazując jednocześnie prozelityzmu.