Od VI w. nastąpił intensywny rozwój gruzińskich klasztorów, które z czasem stały się centrum działalności misyjnej oraz gł. ośrodkami literatury i sztuki religijnej. Najstarszy klasztor powstał przypuszczalnie w V w. w Artanudżi. W VI w., po przybyciu do G. „trzynastu Ojców syryjskich” (ok. 550), założono klasztory w pobliżu Mcchety: Garedża, Szio-Mgwime, Ikalto. Na przeł. VIII i IX w., w wyniku działalności św. Grzegorza z Chandzty, w pobliżu Tao-Klardżeti powstało 12 klasztorów („gruziński Synaj”). Poza granicami kraju klasztory gruzińskie zakładano gł. w Ziemi Świętej (m.in. klasztor Św. Krzyża w Jerozolimie, XI w.) i Grecji (Iviron na górze Athos).