Pod rządami Karola Wielkiego (768–814) państwo Franków znacznie powiększyło swój obszar. Wkrótce po śmierci cesarza imperium rozpadło się; zawarty 843 przez wnuków Karola Wielkiego traktat w Verdun podzielił państwo Karolingów na 3 części — zach., dla której przyjęła się nazwa F., otrzymał Karol II Łysy. Od poł. IX w. F. ulegała szybkiej feudalizacji. Wraz z formowaniem się silnych władztw terytorialnych, faktycznie niezależnych od Korony, postępował rozpad władzy centralnej. Po wygaśnięciu dynastii Karolingów wielcy wasale oddali tron 987 Hugonowi Kapetowi, założycielowi dyn. Kapetyngów. Rozbicie polit. wytworzyło dla Kościoła fr. wyjątkową sytuację; większość biskupstw i opactw stała się własnością prywatną, co uniemożliwiało Kościołowi swobodne ich obsadzanie; z drugiej strony, brak silnej władzy centr. sprzyjał wzrostowi pozycji Kościoła.