Episkopat i teologowie fr. (m.in. kardynałowie A. Liénart i E. Tisserant) wnieśli znaczny wkład w przygotowanie Sobotu Watykańskiego II; pospieszne przyjmowanie uchwał soboru oraz swobodne ich interpretowanie przez różnego typu incjatywy reformistyczne przyczyniło się do nasilenia kryzysu w Kościele; wyrazem tego była wewn. polaryzacja, polegająca m.in. na kwestionowaniu przez niektórych duchownych uchwał soborowych; jednym z przeciwników reform był fr. ksiądz, M. Lefèbvre (lefebryści), założyciel międzynar. organizacji tradycjonalistów katol. Bractwo Świętego Piusa X. Zanotowano także spadek religijności społeczeństwa (m.in. liczby chrztów oraz udziału wiernych w praktykach rel.); tendencję tę usiłuje odwrócić papież Jan Paweł II, m.in. odbywając pielgrzymki do F. (1980, 1983, 1986) i kreśląc zadania Kościoła w nowej rzeczywistości. W latach 90. oceniano, że 60% Francuzów było ochrzczonych, a 34% małżeństw zawarło śluby kośc.; 1997 katolików praktykujących było 16% (1948 — 37%).