Tereny obecnej F. były zamieszkane już w czasach prahistorycznych. Od VI w. p.n.e. na wybrzeżach M. Śródziemnego powstawały osady kupców fenickich, następnie kolonie Greków, m.in. Massalia (ob. Marsylia). W poł. V w. p.n.e. pojawili się celtyccy Galowie, dając początek Galii, która od II w. p.n.e. była stopniowo zajmowana przez Rzymian. Pod panowaniem rzym. Galia przeżywała okres rozkwitu; silne wpływy kultury rzym. sprzyjały romanizacji kraju oraz jego chrystianizacji — już w poł. II w. istniały gminy chrześc. w Lyonie i Vienne. W 476 większa część Galii znajdowała się we władaniu Wizygotów, Burgundów, Alemanów i Franków. U schyłku V w. Chlodwig, wódz i władca Franków, zjednoczył plemiona frankijskie; przyjęcie 496 chrztu z rąk św. Remigiusza zjednało mu przychylność Kościoła rzym. i ułatwiło dalsze sukcesy militarne.